تفاوت بین بلاکچین و پایگاه داده سنتی

ارز های دیجیتال

درمطالب گذشته به این بحث پرداختیم که کاربرد های بلاکچین چیست؟ و چه ویژگی ها و مزایایی دارد. اکنون لازم است که ببینیم چه تفاوت هایی میان بلاکچین و پایگاه داده سنتی وجود دارد. تفاوت اساسی میان این دو در ابتدا به معماری آن ها بازمیگردد. در واقع باید بررسی کنیم که چگونه ساختار معماری بلاکچین برای اهداف مورد نظر ما ایجاد می شود.

بلاکچین و پایگاه داده سنتی و تفاوت معماری آن ها

یک پایگاه داده در شبکه جهانی وب معمولا در قالب یک معماری کلاینت-سرور عمل می کند.

در این معماری کاربر(کلاینت) در محدوده اختیاراتش می تواند همه ی آن چه در حساب کاربری اش در سرور موجود است را دستکاری کند. در واقع با دستکاری نسخه اصلی اطلاعات سرور، هنگامی که دیگر کاربران به سرور مراجعه می کنند، نسخه تغییر یافته را مشاهده خواهند کرد.

مدیریت پایگاه داده به عهده مدیران آن خواهد بود. بنابراین تعیین محدوده اختیارات سیستم در قالب یک قدرت مرکزی اعمال می شود. این مطللب مخالف اهداف مورد نظر طراحان در طراحی بلاکچین است.

در یک پایگاه داده مبتنی بر بلاکچین، هر فرد در پایگاه داده می تواند اطلاعات را نگهداری، دستکاری و بروزرسانی کند و همچنین فعالیت همه افراد در کنار یکدیگر بررسی می شوند تا اطمینان حاصل شود که همه در راستای هدف یکسان پیش رفته و اطلاعات معتبر در سیتم درج شوند. به عبارت دیگر بلاکچین از یک سیستم امنیتی داخلی بهره می گیرد.

این تفاوت ساختاری بین پایگاه داده های سنتی و بلاکچین سبب می شود تا بلاکچین ها سیستم هایی مناسب برای عملیات قطعی و معتبر مانند ارز های دیجیتالی باشند. در حالی که پایگاه داده های معمولی دارای مرکزیت برای این عملیات اعتبار کافی را فراهم نمی آورند.

بلاکچین

کنترل مرکزی در بلاکچین و پایگاه داده سنتی

بلاکچین ها این امکان را فراهم می آورند تا طرف های بی اعتماد در عملیات و معاملات، بتوانند اطلاعات خود را به اشتراک بگذارند، بدون این که نیازی به وجود یک مدیریت مرکزی جهت کنترل عملیات بین افراد وجود داشته باشد.

تعاملات میان افراد در قالب یک شبکه از افرادی که همه در جایگاه یکسان قدرت قرار دارند و دارای یک توافق همگانی جهت به اشتراک گذاری این تعاملات به صورت واحد برای همه کاربران می باشد.

این قدرت برابر به این معناست که تغییر اطلاعات از جانب تنها یک کابر نمی تواند محتوای اطلاعات دیگر کاربران را بدون یک توافق همگانی تغییر دهد.

این کنترل نامتمرکز از این جهت ارزشمند است که دیگر خطرات امنیتی کنترل مرکزی پایگاه داده های سنتی را نداشته و برای مثال شخص قدرتمندی در سیستم اطلاعاتی نمی توانند اطلاعات مهم را از بین ببرد. در واقع پایگاه داده های سنتی بر خلاف بلاکچین کاربران را مطیع مدیران سیستم خواهند کرد.

از طرفی برخی از نهاد ها مانند بانک ها از اعتبار کافی جهت مدیریت مرکزی پایگاه داده هایی مانند پایگاه داده های اطلاعات حساب و گردش مالی افراد برخوردارند درحالی که مجبورند میلیارد ها تومان پول صرف نگه داری درست اطلاعات خود کنند. خطراتی مانند هک شدن و دسترسی نابجا حتی برای قوی ترین سیستم های امنیتی همیشه وجود دارند.

حافظه شخصی

یکی دیگر از تفاوت های بین بلاکچین و پایگاه داده سنتی در حافظه شخصی است. بیشتر پایگاه داده های دارای کنترل مرکزی مجبورند که همواره اطلاعات خود را بروزرسانی کنند. بنابراین پایگاه داده ها کمابیش یک تصویر لحظه ای از اتفاقات در حال وقوع می باشند. هرچه بروزرسانی اطلاعات کند تر باشد اعتبار سیستم پایین تر است.

پایگاه داده های مبتنی بر بلاکچین ذاتا توانایی ارائه ی لحظه ای اطلاعات را دارا می باشند. زیرا نیازی به فیلتر اطلاعات و اعتبار سنجی مرکزی آن ها وجود ندارد. فناوری بلاکچین به گونه ای است که در واحد پایگاه داده می تواند تاریخچه اطلاعات خود را یاد آوری کند. بنابراین در هر لحظه، دسترسی به اطلاعات فعلی و قبلی به طور همزمان وجود دارد. و این دقیقا همان چیزی است که بلاکچین هارا تغییرناپذیر می نماید. و پایگاه داده ها را به سیستم های ضبط تغییرات تبدیل می نماید.

کارایی بلاکچین و پایگاه داده سنتی

با قابلیت ضبط تغییرات در بلاکچین، این فناوری برای سیستم های تعاملاتی ایده آل به نظر میرسد اما این سیستم ها در مقایسه با دیگر تکنولوژی های تعاملات دیجیتالی، کندی محسوسی دارند، تکنولوژی هایی مانند visa و PayPal .

با این که حتما در آینده پیشروی صنعت بلاکچین پیشرفت های چشمگیری از هر جهت مورد انتظار است اما طبیعت این فناوری به گونه ای است که سرعت سیستم، قربانی قابلیت های دیگر می شود.

شیوه ی به کارگیری شبکه های توزیع شده (مانند اینترنت) در فناوری بلاکچین این گونه است که این سیستم ها قدرت پردازش خود را با دیگران به اشتراک نخواهند گذاشت بلکه هر کدام به صورت مستقل به شبکه سرویس دهی می کنند سپس با مقایسه ی نتایج خود با بقیه شبکه به اصلاح خود می پردازند تا نتایج یکسان و مورد توافق همگانی بدست آیند.

بلاکچین و محرمانگی

بیت کوین یک پایگاه داده با ویژگی خواندن و نوشتن کنترل نشده است. به این معنا که هر کسی می تواند یک بلاک از از زنجیره بلاکچین حذف و یا به آن اضافه کند.

یک بلاکچین می تواند دارای ویژگی کنترل اطلاعات باشد که در این صورت همانند یک دیتابیبس مرکزی کار خواهد کرد. به این معنا که تنها افراد مجاز بتوانند اطلاعات خود را به زنجیره اضافه کنند.

می توان نتیجه گرفت که بسته به صورت مساله در صورتی که تنها محرمانگی اطلاعات مورد نیاز باشد و اعتبار اطلاعات از اهمیت کمتری برخوردار باشد می توان گفت که بلاکچین دارای مزایای بیشمار نسبت به پایگاه داده های سنتی می باشد.

منابع برای مطالعه بیشتر در مورد تفاوت بلاکچین و پایگاه داده سنتی

,
اشتراک گذاری:

دیدگاه‌ها

یک دیدگاه

مایل به ثبت دیدگاه هستید؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *